Liefdevolle Fotografie

Liefdevolle Afscheidsfotografie

Bosbaden Natuurtherapie


Vrouw ZIJN

Vrouw ZIJN fotoreportage

Wil jij je weleens laten fotograferen maar je bent onzeker of de foto's die je ontvangt wel echt bij je passen?


Wat belangrijk is bij fotografie is dat jij je op je gemak voelt en vrij durft te bewegen. 

Zocht jij hier al een tijdje naar dan ben je nu met de juiste fotograaf in contact gekomen, een gelijkgestemde. 

We gaan samen mooie beelden maken.


Voor strak geregisseerde en geposeerde fotografie ben ik niet geschikt, maar wil je los zijn en spelen met het moment dan moet je bij mij zijn. Ik hou van buiten fotograferen en maak gebruik van het natuurlijke licht. 

Je hoeft niet bang te zijn voor de flits want die gebruik ik niet, volledig prikkelarme fotografie.


Ik mocht dit jaar al 15 Vrouw ZIJN fotoreportages maken en daar wordt ik heel erg door geïnspireerd. 

De verhalen van vrouwen zijn divers, soms kleurrijk maar soms ook donker. Mijn specialisatie in fotografie is liefde, troost en herinnering. Onderwerpen waar alle vrouwen, jong en ouder, mee te maken krijgen in het leven.


Mijn voorstel aan jou is een unieke Vrouw ZIJN reportage voor 145,- locatie in overleg en altijd zonder tijdsdruk.


Maak kennis met mijn zachte werkwijze en bijzondere techniek van fotograferen. 

klik hier voor telefonisch contact !

hier via mail !

"fotografie vanuit de ziel"

Fotoproject Vrouw en Depressie.


Kennis delen en leren van elkaar.

Een fotoproject dat gaat over afscheid nemen van je gezondheid.

Niet voor iedereen is het de gewoonste zaak van de wereld om gezond te zijn van lichaam en geest.

 

 

Anneke

 

Ik observeerde en luisterde naar Anneke tijdens onze wandeling.

Onderstaand beeld maakte ik om het gevoel weer te geven op welk punt zij staat in depressie.

 

Anneke's verhaal;

"Ik ben begin dit jaar begonnen m’n emoties toe te laten.

(Ben nu 54 jaar).

In september barstte dit open.

Ben nu inderdaad op weg naar boven.

Ondanks m’n depressies wil ik er voor gaan.

En ik had geluk dat er direct een psycholoog beschikbaar was.

Ik ben open en direct.

Houdt niet van er omheen draaien.

Daardoor werd ik wel iemand met een kort lontje.

Ik moet het allemaal iets liever leren zeggen.

Ik ben op weg naar omhoog.

Ben er nog lang niet.

Maar hey het is oké"

 

Heey het is oké.

 

 

Op verzoek van Anneke, mijn verhaal;

We hebben een mooie en zinvolle ontmoeting gehad.

Wat ik naar aanleiding daarvan in deze foto zie is een vrouw die vooruit wil en daar naar uitziet.

Ze kijkt vooruit, en wil naar boven maar ze weet dat ze er nog niet is.

Op de grond voor haar steken een aantal wortels van bomen uit de grond,

Dit zijn obstakels (trauma's, verdriet ???) waar je niet omheen kunt om de top te halen.

Maar je gaat naar boven want dat is je doel.

Van daaruit zie je beter en wijder, zodat je door kunt groeien.

 

 

Model en tekst; Anneke Schippers

Marijke

 

Ik zie een vrouw die contact wil maken met de buitenwereld.

Ze kijkt naar buiten, naar het zonlicht, en heeft het raam een stukje open gezet.

Het is een balans tussen veilig in bed blijven, in de schaduw, en voorzichtig beginnen naar buiten,

in het licht, te treden.

Ik zie twijfel in haar ogen en lichaamstaal.

Maar ze weet dat ze gaat want ze heeft een missie.

Als het klaar is zal ze vertrekken en kijken wat het haar brengt.

Marijke schreef twee bundels over depressie, grotendeels op de plek en in de positie zoals

is te zien op de foto.

 

Model;

Marijke Groot

 

Schrijfster;

- Het was niet alleen maar leuk tijdens mijn depressie

- Veel succes met je PTSS.

 

Tekst bij de foto met goedkeuring van Marijke;

Erna Schuppert Pas

Carla

 

Hier zit ik dan.

 

Met verhuisdozen achter mij, omdat mijn vriend niet meer kon en wilde samen leven met mijn depressie.

Ik zat er doorheen, maar hij ook. Ik ben gebroken.

Het beetje leven wat ik nog in mij voelde, zat in die dozen.

Mijn verleden en heden.

Mijn toekomst was onzeker.

 

Ik wilde er eigenlijk niet meer zijn, wat dat betreft konden die dozen gelijk door naar de stort.

Of waar dan ook.

Meer verloren dan ooit heb ik mij nooit gevoeld.

Want was dit het leven?

 

Moest ik verder, terwijl mijn meest dierbare persoon had bevestigd dat mijn ziekte

zijn toekomst in de weg stond?

Terwijl ik met alle mogelijke therapieën die ik had en kreeg, mij meer dood dan levend voelde,

ging en gaat het leven pijnlijk door.

 

En ik doe mijn best.

Om die dozen, het gemis en de mogelijke toekomst een plek te geven.

Maar de strijd lijkt in mijn ogen bijna onmogelijk.

 

Ik wil door, maar ik weet niet hoe.

Ik moét door, maar ook dat, ik weet niet hoe."

 

 

Tekst en model; Carla Nooijen

 

Zoraya

Een depressie is er zijn, maar ook weer niet.

 

Mensen hebben vaak een stereotype beeld van een depressie.

Iemand die zichzelf niet verzorgt, verdrietig is, futloos is.

Daar zit zeker een kern van waarheid in, maar een depressie is zoveel meer.

 

Maar hoe leg je dat uit?

De uitleg die ik mensen geef is, ik ben ziek.

Niet in mijn lijf, maar in mijn hoofd.

Ik grap zelfs, dat ik een paar steekjes los heb zitten in mijn brein.

Dus ja, een depressie zit zeker tussen je oren! ;)

Maar wat een depressie is? Daar is niemand het echt over eens.

 

Maar hoe voelt een depressie dan?

Dat is een vraag waar niet een antwoord op is.

Alle depressies zijn anders, want geen mens is hetzelfde.

Net zoals jij vast iets heel anders ziet en voelt in deze foto’s dan ik doe.

 

Ik ben gekleurd, want het is mijn verhaal.

Mijn strijd, want dat is het.

Elke dag weer in gevecht met jezelf en de wereld om je heen.

Dat is vermoeiend, slopend zelfs.

 

Ieder mens heeft een houvast nodig in het leven, een doel noemen sommigen het.

Mijn doel? De strijd met mijn ziekte niet opgeven, niet zolang er nog behandelopties zijn.

Ik houd mij daarom vast aan de mensen en dieren die ik lief heb.

Ze hangen aan mijn muur, mijn suicide prevention wall.

En als dat even niet genoeg is? Als de depressie even alles te duister maakt?

Dan zoek ik ze op, het scheelt dat ze er altijd zijn.

Mijn poezenkindjes, mijn vriend, mijn houvast.

 

Samen doen wij ons best, om er het beste van te maken.

Maar de depressie blijft, altijd stilletjes aanwezig.

Soms zelfs onzichtbaar voor anderen, en alleen voelbaar voor mij.

Het doet mij verlangen naar stilte, rust, niks.

 

Tekst en model; Zoraya ter Beek 24 jaar (ruim 10 jaar depressief).

Wilt u meewerken aan dit unieke fotoproject Vrouw en depressie?

Ik zie er naar uit om je te ontmoeten.

klik hier om een mail te sturen!

Overige foto projecten.

Fotoproject Buurt-krachtig tegen corona!


In samenwerking met Buurtkracht Rijssen-Holten en Gemeente Rijssen-Holten.

Juist in deze tijd zien we dat inwoners hun betrokkenheid voelen en verantwoordelijkheid willen nemen.

Daarom wil BuurtKracht initiatieven die bijdragen aan het bestrijden van alle negatieve maatschappelijke gevolgen van het corona-virus ondersteunen en mee helpen ontwikkelen.


Het initiatief van Liefdevolle Afscheidsfotografie om digitale wandelingen te maken voor kwetsbare 

jongeren en ouderen in de gemeente Rijssen-Holten werd goedgekeurd.


"een stukje van buiten naar binnen brengen"

Ik zat niet stil tijdens de eerste corona lockdown in april 2020,

hier hoor en zie je mijn verhaal over herkenning en troost.

hier kunt je de video bekijken !

Foto's van herkenning geven troost en houden ons met elkaar in gesprek.

Herkenbare plekken in en rondom Rijssen.

Het is bewezen dat herkenning altijd troost geeft.

IMPRESSIE 

INTERNATIONALE VROUWENDAG 

DEVENTER 2019

THEMA HELDINNEN


Liefdevolle fotografie

Liefdevolle afscheidsfotografie

Shinrin Yoku bosbaden natuurtherapie

"koester de liefde"

klik hier om een afspraak te maken!

MEER INFORMATIE